bu bir kaçıştı.
bana geri döndü, çıplak ayaklarım gecenin bir vakti buz kesmiş taşların üstünde. pencereden çıktım bir anda. buna dans etmeliyim dedim parmak ucunda. 'bu bir delilik bu bir delilik' diyor kadın radyodan. nora yanıma geliyor, "dans ediceksen çıplak ayak olmalı", diyorum. etraf karanlık, ben nisan ayı hayalimi gerçekleştiriyorum. kollarım açıkken çizdiğim çemberler sonlandığında mutlu bir yabancı var ortada. müzik bittiğinde bana sarılıyor. güzel fikirdi arkadaş, diyor. oysa hüzünlü bir parçada ayaklarım yanıyor soğuktan. aslında diyorum, aylar önce yapmak istedim. yerlere ancak burda çıplak ayak basıyor insan; uzaktayken. birden aklıma geliyor bilinçaltıma şarap etkisi yapan yunanca müzikler, ispanyol ritimler. karanlık ve kısık bir müzikteyim, karanlık ve kısık.